شب قدر بود، هرکسی برای خودشو بقیه دعا میکرد. تو اون شب عزیز، خدای بزرگ یه دعا تو دلم گذاشت. این دعا از دوتا دعای دیگه که از بچگی همراهم بودند، درست میشد.

یکی از دعاهایی که از بچگی همرام بود، مثل همه شما، دعا برای تعجیل در امر ظهور آقامون حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بود.

دعای دیگه ای که داشتم، قبل از سن تکلیفم، شهید شدنم بود. نمیدونم از کجا این دعا شروع شد، ترس از بزرگ شدن و بد شدن بود یا تنبلی و زود رسیدن به جاهای بهتر و یا ...
من دوست داشتم قبل از سن تکلیفم از این دنیا برم و بهتر میشد که شهید از دنیا برم.

اما بعد از این همه سال،هنوز اون دو تا دعا رو از خدای بزرگ دارم. هنوز برای تعجیل در امر ظهور و شهید شدنم (که دوس دارم در رکاب امام زمان (علیه السلام) باشه) دعا میکنم.

گذشتو گذشت تا شب قدر. نمیدونم چی شد ولی خدا این دعا رو تو دلم گذاشت:

"شهید شدنم تو کربلا و در رکاب حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)"

یکی از بهترین دعاهایی که برای خودم کردم. اینجوری به خیلی از آرزوهام میرسیدم، حتی کربلا.

اگه این متنو خوندین، خواهش میکنم برای اجابت این دعام، دعا کنید.

یا حق