دل که گرفت، عقل سکوتی کرد پرمعنا

اما

عقل که گرفت، دل شادی کرد بی حد و اندازه

چون

عقل بی دل یعنی زندگی خشک

اما

دل بی عقل یعنی هوس نفسانی